Mijn eerste blog vanaf hoogte

Hola! Met de groeten vanuit de Sierra Nevada kan ik jullie hierbij weer wat laten weten over mijn aanloop na het wielerseizoen. Want na het trainingskamp met Team BikeExchange in Olivia, ben ik nu opnieuw in Spanje. Na tien dagen thuis te zijn geweest, is afgelopen maandag namelijk begonnen mijn allereerste hoogtestage gestart. Ik ben hier samen met mijn ploeggenotes Amanda Spratt en Ane Santesteban en we hebben de eerste fietsritten er inmiddels opzitten.

Thuis in Gieten heb ik even niet heel veel gedaan, nadat ik op het trainingskamp met het team en daarvoor mijn eigen trainingskamp op Gran Canaria al behoorlijk wat uren had gemaakt. Nu was het dus tijd om even de spanning van de benen af te halen. Ik heb wel nog een paar keer wat intensievere trainingen op de Tacx gedaan, maar niet heel veel gefietst. Iets dat in de komende weken wel weer anders zal zijn, want ik verblijf hier nog tot en met 22 februari.

Deze hoogtestage is ons aangeboden door het team en doen we ter voorbereiding op de Strade Bianche en de klassiekers die daarna komen. Op Spratty na zitten de Australiërs nog in hun eigen land voor de nationale kampioenschappen. Zij komen daarna naar Europa voor een trainingskamp in Girona, maar wij verblijven hier dus. Het team biedt ons de faciliteiten, maar laat ons wel vrij in of we samen trainen en wie wanneer wat doet. Wel is ploegleider Gene Bates hier voor zowel ons als een aantal mannen die verderop zitten, doordat de mannenwedstrijd in Valencia werd afgelast zelfs al een stuk eerder dan gepland, en hebben we een verzorger ter beschikking. Dat is wel echt ideaal, want zo worden dingen gecoördineerd en kan er ook een auto met ons mee.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Even een foto bij een stop tijdens een trainingsrit. Links Ane en rechts Amanda.

Qua faciliteiten is het dus weer goed voor elkaar. Sterker nog; het hotel is alleen voor ons geopend en we hebben hier zowel ontbijt, lunch als avondeten. Wij hoeven dus alleen maar te fietsen. Dat is ook wel fijn, aangezien zo’n hoogtestage voor mij dus ook weer iets nieuws is. We zitten niet extreem hoog en ik heb er ook niet veel last van, maar toch merk ik bijvoorbeeld wel dat ik nog niet top slaap. Het is wel fijn om naast het fietsen dus ook goed mijn rust te kunnen pakken.

De eerste ritten zitten er nu dus op. Twee van drie uur en één van vijf uur. Daarbij was het van belang dat we het echt rustig aan deden. De hartslag moest laag blijven. Deze vrijdag stonden een herstelritje en core stability training op het programma, morgen hebben we ook nog een rustigere dag en daarna gaan we beginnen met het wat intensiever trainen. Dat zal qua weer misschien ook wel nodig zijn, want er lijkt wat slechter weer op komst. Hopelijk valt dat mee, want de kou daar kun je je op kleden, maar met regen is het wat lastiger.

De komende tijd vermaak ik me hier dus nog wel en het fijne is ook dat Ane hier eerder is geweest en dus ook wel mooi routes weet. Al met al is het zo een mooie voorbereiding op de start van het seizoen. Daarbij begin ik in de Strade Bianche. Na een kort trainingsblok in Italië rijd ik vervolgens de Trofeo Binda, waarna de Scheldeprijs, Brabantse Pijl, Amstel Gold Race, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik op mijn programma staan. Ik kijk er ook zeker naar uit om weer te mogen koersen!

Janneke