Na pittig voorjaar de blik weer vooruit

Jullie hebben het misschien wel opgemerkt; na Luik-Bastenaken-Luik is het hier even stil geweest als het gaat om mijn wielerprestaties. Waarom? Nou, simpelweg omdat ze er niet waren. Ik ben namelijk begonnen aan een periode met rust, die overgaat in een periode van trainen. Een bewuste keus na een voorjaar waarin ik niet alleen heel wat wedstrijden heb gereden, maar waarin ik het merendeel van die koersen ook van voren meestreed en zo eigenlijk steeds op de limiet reed.

Het was dus een intensief voorjaar en dan moet je ook eens een moment gas terug nemen. In een peloton dat steeds meer aan elkaar gewaagd is en waarin het niveau hoog ligt, kan dat gewoon niet anders. Na Luik-Bastenaken-Luik ging de fiets dan ook even aan de kant. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus heb ik al snel in ieder geval weer wat rustig gefietst. Langzaamaan bouw ik de trainingen weer op en probeer ik enkele prikkels mee te pakken. Zo reed ik afgelopen zondag op nationaal niveau de Ronde van Zuid-Oost Friesland. Door ook nog wat extra kilometers te rijden was dat voor mij een uitstekende training van vier en een half uur.

Maar de absolute basis voor het tweede deel van mijn seizoen hoop ik binnenkort in Italië te leggen. Door KNWU bondscoach Thorwald Veneberg ben ik gevraagd om met de Nederlandse selectie mee te gaan op trainingskamp. Dat vind ik echt een eer! Ik kijk er dan ook ontzettend naar uit om samen met de andere meiden te werken aan mijn vorm en zo hopelijk weer een stap te zetten. In mijn carrière en met het oog op de wedstrijden die vanaf juni op het programma staan.

Terugkijkend op het voorjaar kan ik denk ik de conclusie trekken dat ik absoluut progressie geboekt heb. Het is jammer dat daar af en toe nog wat pech bij kwam kijken, want ik denk dat er in een aantal wedstrijden zonder die pech absoluut nog meer in had gezeten. Maar buiten dat, laten ook de uitslagen die er nu staan wel zien dat mijn eerste seizoenshelft gewoon goed was. Een dertiende plaats in een World Tour wedstrijd was tot nu toe mijn beste resultaat. Dat ik daar dit jaar al drie keer onder ben gedoken en het eenmaal heb geëvenaard, is een fijne bevestiging. En bovenal merk ik aan mezelf gewoon dat ik beter ben.

Dat ik steeds mee heb kunnen koersen met de beste rensters ter wereld, was ook voor mij een nieuwe ervaring. Ik ben blij dat ik dat heb kunnen doen en het is ook een ervaring geweest die ik hopelijk weer goed kan gebruiken voor de koersen die komen gaat. Ik ga dan ook mijn best doen om er dan weer te staan. De Women’s Tour is begin juni een mooi moment om te kijken hoe het er dan voorstaat. Dat is ook absoluut een wedstrijd waar ik naar uitkijk.

Overigens is de Women’s Tour niet de eerste koers die ik zal rijden. Ik ben namelijk nog twee keer in eigen land te zien, in twee criteriums. Op Hemelvaartsdag 25 mei de Ronde van Lekkerkerk en op vrijdag 2 juni de Nacht van Hengelo, waar ze de professionele mannen dit jaar in hebben geruild voor de professionele vrouwen. Een gave ontwikkeling! Het lijkt me leuk om jullie ook langs de kant te zien bij die wedstrijden. Wie weet tot dan!

Janneke