Ook in Vlaanderen mee met de besten

Opnieuw heeft Janneke een belangrijke rol kunnen spelen in een eendaagse wedstrijd. Woensdag finishte ze als achtste in de Belgische klassieker Dwars door Vlaanderen. Die werd na een aantal jaren als nationale koers voor het eerst weer als een internationale UCI wedstrijd georganiseerd. In de finale waren onder meer de Oude Kwaremont, Paterberg en Nokereberg opgenomen en daarbij reden zestien vrouwen weg. De groep sprintte uiteindelijk om de winst, waarbij de Finse Lotta Lepistö won.

“Er stond veel wind”, vertelt Janneke. Maar die wind zorgde er niet voor dat het peloton brak. “Veel rensters van clubploegen probeerden wel te demarreren, maar uiteindelijk reden we met een volledige groep naar kasseien. Anisha en Soraya hebben ons daarbij goed van voren gehouden, waardoor ik zelf rond de vijftiende plek aan de Oude Kwaremont kon beginnen. Daar spatte het gelijk uit elkaar en na de Paterberg, die daarop volgde, waren we met zo’n vijfentwintig rensters over.”

In de eerste groep drie rensters van Janneke’s team Alé-Cipollini. Janneke zelf, Romy Kasper en Marta Bastianelli. “Chloe was helaas niet goed vandaag en stond op de Paterberg al wat stil. Dat was wel balen. En helaas moest Marta op de kasseien lossen, waar overigens meer toprensters de groep moesten laten gaan. En zo bleven we uiteindelijk met zestien vrouwen over.”

Aanvallen!
En dus wilde iedereen het op een sprint aan laten komen? Absoluut niet! Janneke: “Op het Vossenhol was ik los, samen met Annemiek van Vleuten, Kasia Niewiadoma en Ellen van Dijk. Ik dacht nog; leuk! Maar Canyon zat met vier rensters in de groep erachter en zij gingen rijden, want ze hadden niemand mee in ons groepje. Daar baalde ik wel van. Daarna ben ik nog een keer gedemarreerd en waren we me met een groepje van vijf weg. Toen zat Lepistö er echter bij en daar wilde niemand mee doorrijden.

Weer erbij
De sprint bleek uiteindelijk onafwendbaar. “Canyon hield het op snelheid, maar wij hadden geen sprinter. Dan doe je maar wat je nog kunt. In de laatste bocht was er nog bijna een valpartij en verloor ik wat snelheid, maar na mijn aanvallende koers had er ook niet meer ingezeten dan een vijfde of zesde plek. In ieder geval waren de benen vandaag super en dat was afgelopen zondag wel anders. Die podiumplek moet er een keer in zitten en daar hoop ik ook op. Dat zou voor mijzelf leuk zijn, maar ook zeker voor de ploeg. Het is in ieder geval heel positief dat ik er opnieuw bij zat in de finale.”

Foto: Sportfoto.nl