Scheldeprijs goed voor het vertrouwen

Nadat ze na de Trofeo Alfredo Binda weer even naar Spanje trok voor een trainingskamp, heeft Janneke in de Scheldeprijs woensdag haar rentree weer gemaakt in het peloton. De Scheldeprijs, dat klinkt als een bekende naam, maar waar de mannen al voor de 109e keer de wedstrijd reden, werd hij voor het eerst voor vrouwen georganiseerd. In de massasprint reed Janneke’s ploeggenote Sarah Roy naar de zevende plaats.

Het was koud in België, waar in de ochtend nog behoorlijk wat sneeuw was te zien. “Maar veel problemen met de wisseling van de warmere temperaturen in Spanje naar de kou hier heb ik nooit echt”, vertelt Janneke. “Al had ik ook alweer in Nederland getraind en toen was het ook al fris. Maar vandaag was het wel echt koud. Een aantal ploeggenotes zei dat het de koudste koers was die ze ooit gereden hebben. Gelukkig bleef het nagenoeg droog, maar ik heb vanochtend welen even goed na moeten denken over wat ik aan zou trekken. Er stond ook veel wind en de gevoelstemperatuur was heel koud. Met onder meer warmtezakjes in de schoenen, heb ik het echter niet echt koud gehad, al ben ik ook best een koukleum.”

De koers eindigde in een massasprint, maar daar ging heel wat aan vooraf. “Het was een vrij nerveuze wedstrijd. Wij hadden een plan om het na een kilometer of 35 op de kant te zetten, maar daarvoor was er al een kopgroep ontstaan van zo’n twaalf rensters. Teniel zat daar namens ons bij, maar met meerdere rensters van Movistar van voren, was dat niet perfect voor ons. Er werd ook niet echt doorgereden vooraan en dus kwam het weer bij elkaar.”

Kleinere groep
Het spel kon dus opnieuw beginnen. “Wij hebben aan ons plan vastgehouden om na 35 kilometer de groep kleiner te maken. Helaas stond de wind verkeerd om het echt op de kant te gooien. Dat was jammer, want we wilden er een hardere koers van maken en hadden gehoopt om met een kleinere groep bij de finish aan te komen. De lokale rondes waren hectisch, met veel versmallingen en bochten. Het deel met de kasseien viel echter mee. Daar kon het verschil dus niet meer gemaakt worden.”

Vertrouwen
Al met al keek Janneke terug op een goede dag. “Ik moest er even weer inkomen, maar het ging al snel weer heel lekker. Er waren best veel valpartijen en ik ben wel blij dat we daar niet bij lagen. Ook met het oog op de volgende koersen. Ik heb mijn werk goed kunnen doen en veel op kop van het peloton gereden. Ik was na het achtervolgen ook even goed kapot, maar dit geeft wel vertrouwen voor de volgenden wedstrijd. Dit is, met de hectiek, normaal niet echt een koers voor mij, maar ik heb hem nu wel in de benen. Dat is fijn. Daarbij rijden we goed als team. Ik kijk dus tevreden terug en met vertrouwen vooruit.”

Foto: Sporfoto.nl – archieffoto