Slecht ijs gooit roet in het eten bij NK marathon

Tot in de allerlaatste bocht deed ze mee om de titel, maar uiteindelijk is het NK marathon voor Janneke uitgelopen op een teleurstelling. Op nieuwjaarsdag kwam ze op de Vechtsebanen in Utrecht in de allerlaatste bocht ten val, nadat ze door kramp in haar voet niet meer op die voet kon staan. Die kramp kwam er juist door twee tikken op haar schaats in de slotronde, in combinatie met problemen met haar schaats door slecht ijs. “Erg jammer, want ik voelde me goed. Positief is dat ik blij kan zijn met de vorm. Ik heb weinig geschaatst de laatste weken, maar pak het weer goed op.”

Tijdens de wedstrijd zagen toeschouwers en televisie kijkers dat Janneke meermaals met haar handschoenen haar schaats schoon probeerde te maken. Dat deed ze niet voor niets. “Het ijs was ontzettend smerig”, legt ze uit. “Zowel aan de buitenkant van de baan als aan de binnenkant, waar de mannen die daar de pionnen plaatsen het vies hadden gelopen. In verband met de kans op valpartijen zit ik zelf juist liever aan de binnenkant. Het is ook niet normaal hoeveel valpartijen er waren. Dat kwam absoluut door het vieze ijs. Dat mag eigenlijk gewoon niet kunnen gebeuren.”

Maar smerig ijs en last van haar schaats of niet, Janneke wilde voor de winst gaan. Dat kon ik toen ze met negen anderen een ronde pakte op het peloton en met hen overbleef in de finale. “Ik had het plan om in de finale weg te rijden. En we waren ook even weg met zijn vieren toen het peloton was afgesprint, maar ik zag Carien Kleibeuker achter ons op kop rijden en wist dat het te vroeg was. Ik gokte erop dat als iemand in de finale zou gaan, Carien het opnieuw dicht zou rijden en ik dan wat kon. Helaas, dat gebeurde niet en ik wist dat ik achter Irene moest zitten.”

Twee keer een tik
Het positioneren voor de sprint ging goed. “Ik wist dat Irene zou gaan op de bel en toen ze dat inderdaad deed, ging ik mee. Daarbij kreeg ik een tik op mijn schaats van Tauber. Ik corrigeerde, maar dat lukte niet echt door de problemen met de schaats en voelde de kramp in de voet schieten. Toen ik in de laatste bocht nog een tik kreeg schoot die kramp er helemaal in en kon ik niet meer op mijn voet staan. Ik wilde niemand hinderen in de sprint, dus het enige wat ik op dat moment kon was voorzichtig proberen te vallen.”

Gehoopt op meer
Helaas kwam daarmee dus een vervelend einde aan het NK voor Janneke en behaalde ze niet opnieuw een podiumplaats. “Dat is erg jammer. Ik voelde me goed en heb ik slim gereden. Ik had gehoopt dat de finale iets anders zou lopen en ik nog een moment had om weg te rijden. Daarbij, als ik de sprint zo zag, denk ik dat ik zeker nog een kans had gehad. Het is jammer dat ik die niet heb kunnen pakken. Maar ik zei al, ik kijk ook met een goed gevoel naar mijn vorm. Volgende week zaterdag rijd ik de marathon in Heerenveen en ga ik er weer voor. Daarna vertrek ik op dinsdag naar Portugal voor een trainingskamp met de KNWU-selectie.”