Twee breuken na val in Spanje

De pech blijft Janneke helaas achtervolgen. Nadat ze donderdag net als veel rensters in de Emakumeen Nafarroako Klasikoa haar rentree maakt in wedstrijdverband, is ze vrijdag in de Clasica Femenina Navarra ten val gekomen. Een valpartij met gevolgen. Waar aanvankelijk in Spanje gedacht werd dat ze ‘alleen’ haar sleutelbeen had gebroken, is na onderzoek in Nederland gebleken dat ze daarnaast ook de zogenoemde processus coracoideus bij het schouderblad heeft gebroken. “Een flinke domper.”

Het begon allemaal nog zo goed in Spanje. Janneke’s teamgenote Annemiek van Vleuten won de eerste wedstrijd. Dat lukte haar een dag later opnieuw, maar toen was Janneke al uit de wedstrijd. “Na zo’n zeventig kilometer zat er een pittige kasseienklim in het parcours”, kijkt ze terug. “In de afdaling die volgde bleek een kuil in de weg te zitten. Daar kwam ik blijkbaar in en voor ik het wist sloeg de fiets onder me weg. Mijn ploeggenote Moniek reed achter me en zag het gebeuren. We reden na die klim ook al op iets achterstand en zij is bij me gebleven, wat fijn was.”

Direct naar het ziekenhuis gaan zat er niet in. “Er was eerder al een andere renster gevallen, waardoor de ambulance niet uit koers kon en er eerst een andere moest komen. Daardoor werd ik in een auto met afgestapte rensters geplaatst, waarvan de bestuurder ook nog eens als een gek reed. Dat was echt niet fijn. Maar uiteindelijk kon ik naar het ziekenhuis en toen wist ik al snel dat mijn sleutelbeen gebroken was, al voelde dat niet zo. Het bleek ook dat die op een ander punt gebroken is dan vaak voorkomt, meer aan het einde.”

Naar Nederland
Waar Mitchelton-Scott in deze coronatijd ervoor zorgt dat het constant een eigen ploegarts bij zich heeft, was dat nu ook ideaal. “Hij is Spaans en aangezien in het ziekenhuis in Spanje geen dokter Engels spreekt, was dat wel fijn. Ze dachten daar aan opereren, maar dan moest ik eerst ook weer een extracoronatest doen en waarschijnlijk daar eerst een aantal dagen in quarantaine. Daarop hebben we besloten om naar Nederland te gaan. Via de KNWU hebben ze me ook snel geholpen om contact te krijgen met het ziekenhuis.”

Herstel
In Arnhem liet Janneke zaterdag al een foto maken. “Toen was ik helemaal blij dat ik niet geopereerd ben in Spanje. Ik bleek namelijk nog een breuk te hebben en meerdere doktoren die hebben gekeken kwamen tot de conclusie dat een operatie te complex is. Maandag heb ik een telefonische afspraak. Dan gaan we kijken welk traject we gaan plannen als het gaat om mijn herstel, met name wat het beste is om qua fysiotherapie te doen. Normaal gesproken kan je met een botbreuk zo’n vier tot zes weken niet koersen. Nu we ook nog met corona zitten, is het dus nog maar de vraag of en zo ja wanneer ik weer aan de start sta dit seizoen.”