Een rondreis door Europa en heel wat koersen

Nu mijn wielerpensioen dichterbij komt zit ik niet verlegen om koersen. Nadat ik eerder in augustus de Ladies Tour of Norway al reed, stond daarna in Nederland de Simac Ladies Tour eind van de maand op het programma. Nu heb ik net de vierdaagse Ceratizit Challenge by La Vuelta achter de rug en komende woensdag gaan we alweer van start in de volgende etappekoers; de Tour de l’Ardèche. Kortom; ik maak heel wat wedstrijdkilometers momenteel. Hoog tijd voor een update dus!

Voor mij was de Simac Ladies Tour toch wel speciaal. Het was de laatste etappekoers die ik in Nederland heb gereden. Sinds ik mijn afscheid heb aangekondigd zijn er ook veel meiden in het peloton naar me toe gekomen die me aanspraken over dat ik stop. Ook dat ze verbaasd waren en het jammer vinden. Dat vond ik leuk. Ook voor mezelf is het soms nog wel lastig, zeker op momenten dat het goed gaat, maar ik sta achter mijn keus. Ik merk wel dat ik nu juist een stuk relaxter aan de start sta.

De Simac Ladies Tour ging in ieder geval hartstikke goed. Alleen op de op één na laatste dag had ik pech, met een lekke band rond de laatste kilometer. Anders was ik elfde in het klassement geworden en daar baalde ik wel van. Het ging gewoon goed en de vorm is ook goed. Ik merk dat ik geniet van het koersen. Meer dan voor ik mijn afscheid aankondigde. Maar natuurlijk hoop ik ook nog op een leuke uitschieter. Daar moet je soms ook een beetje geluk bij hebben. Vaak is het niet de beste die wint. In de slotrit van de Simac Ladies Tour (foto top) probeerde ik het dan ook nog, maar helaas had ik dat geluk ditmaal niet.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Voor ons was de Challenge by La Vuelta er één met twee gezichten. Het was aan de ene kant erg leuk. We reden bijvoorbeeld etappes die nog nooit iemand in het peloton gereden had. Dat vind ik zelf ook leuk. Voor mijzelf was het daarmee weer een nieuwe wedstrijd. En voor Ane was het een thuiswedstrijd, waarbij we ook vol voor haar gereden hebben. Dat ging over het algemeen goed. Helaas maakte ze één foutje in een belangrijke rit en dat was zonde, want dat kostte haar toch een flink aantal plekken in het klassement. Maar de tijdrit bergop was bijvoorbeeld ook leuk, omdat we die niet vaak hebben.

Toch was er ook een andere kant en dat was dat het rond de koers echt slecht geregeld was. Wij verbleven in een soort ski-oord, waarbij we aten in een grote hal dat meer leek op een grote schuur. Het eten was dramatisch en ik heb ook nu nog last van mijn maag, wat misschien daar wel door kan komen. Een aantal rensters met veel ervaring zei wel dat ze dit nog nooit eerder hadden meegemaakt. Daarnaast waren het rare starttijden, waarbij we zelfs bij een rit aan de vooravond plots hoorden dat de start een dag later een uur vervroegd was. Neutraal beginnen en dan in een vijftien kilometer lange afdaling de koers los gooien was ook echt onnodig. Dat soort dingen zijn in een World Tour wedstrijd echt niet nodig en was dus echt wel een mindere kant.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Maar goed, na vier dagen die ook zeker leuk waren, zit de Spaanse koers erop en staat de volgende alweer bijna voor de deur. Deze maandag ben ik doorgereisd naar Frankrijk. Dinsdagmiddag hebben we namelijk de presentatie van de Tour de l’Ardèche, die op woensdag start en zeven dagen duurt. Ik hoop dat ik fit word, want ik ben al met al nu al vier dagen niet goed in orde. Dat moet nu wel snel beter worden. Ik heb Ardèche al eens met de selectie gereden. Toen vond ik het wel heel leuk. We zitten in tegenstelling tot toen niet op de camping. Dat vind ik van de ene kant wel jammer, om de sfeer te missen, maar aan de andere kant is het ook fijn. Ik kijk ernaar uit om weer een etappekoers met veel klimmen te rijden.

Zodra de Franse etappekoers erop zit ga ik wel even wat gas terugnemen. Dan heb ik er een flink blok met koersen opzitten, met tussen de Simac Ladies Tour en Vuelta drie dagen rust waarin gereisd moest worden en nu twee dagen ‘rust’ ertussen. Dan ga ik voor tien dagen naar Calpe, waar ik weer bij Lieuwe Westra zal verblijven. Ik zal er wel fietsen, maar zeker ook even rust pakken. Vervolgens sluit ik het seizoen én mijn wielercarrière af met een mooi blok; Parijs-Roubaix, de Women’s Tour en tot slot de Drentse Acht van Westerdveld en World Tour Ronde van Drenthe.

Janneke

Foto’s: Sportfoto.nl / Getty Images