Op naar San Sebastian en Noorwegen

Het is weer bijna tijd voor me om te gaan koersen. Na de Giro d’Italia is de Donostia San Sebastián mijn eerste koers weer. Dat ik de de Giro weer mochten rijden vond ik erg leuk, want ik heb er nog niet veel van gereden, maar helaas was het niet de Giro waar we op gehoopt hadden. Dat kwam mede door de valpartij waardoor de helft van onze ploeg uiteindelijk uit koers ging. Ik reed de wedstrijd in dienst van Spratty en ben wel blij met wat ik voor het team heb kunnen doen, maar helaas liep het allemaal dus wat anders voor ons.

Na de Giro heb ik even gas teruggenomen. Daarin heb ik eerst even de fiets niet aangeraakt, maar al snel ben ik weer op gaan bouwen naar de komende koersen. Daarbij is San Sebastian zaterdag dus weer mijn eerste wedstrijd. Een wedstrijd waar ik naar uitkijk en die ik twee jaar gereden ook reed. Toen werd hij voor ons voor de eerste keer georganiseerd en werd ik tweede achter Lucy Kennedy, die toen nog niet mijn ploeggenote was. We staan ditmaal ook allebei aan de start, want het wordt haar eerste keer weer na haar val in Luik-Bastenaken-Luik.

Ik kijk ernaar uit om weer te starten en zeker naar deze wedstrijd, want ik vind hem erg mooi. Het is een zware koers, met een heel lastige klim op het einde. Echt een slopend parcours. Wat er nog bij komt is dat het nu ook een World Tour wedstrijd is, dus ik verwacht veel rensters die op de Spelen actief zijn geweest ook aan de start. De finish is vervolgens prachtig in San Sebastiaan, aan de kust. Twee jaar geleden was het daar mega druk. Dat zal nu ook wel zo zijn, ook omdat we voor de mannenwedstrijd uitrijden. De wedstrijd is ook gaaf qua publiek.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Na afloop ga ik weer even naar huis en dan wordt de Ladies Tour of Norway mijn volgende wedstrijd. Ook daar kijk ik echt naar uit. Dat vind ik echt een mooie etappekoers. Hij is super goed georganiseerd en het parcours is erg mooi, met dit jaar ook een aankomst bergop in de derde rit. Het zijn vaak lange etappes en normaal gezien is het wel een koers die me ligt. Ze hebben mooie starttijden, goed eten, goede hotels. Alle randzaken zijn goed geregeld. Samen met de Women’s Tour vind ik het één van de betere organisaties.

Daarover gesproken; ik begreep dat er vanuit de buitenkant over de Giro d’Italia nog best wat commentaar was. Begrijpelijk als het gaat om het volgen van de koers online. Maar waar het voor de buitenwereld misschien slecht te volgen was, was de wedstrijd ter plekke wel echt veel beter geregeld door de nieuwe organisatie. Ze hadden zeer goede hotels en naar ik begreep ook goed eten bijvoorbeeld, wat echt belangrijke dingen zijn in dit soort koersen en dat is in de Giro wel eens anders geweest. Nu hadden wij als team ook een chef kok mee, wat ook super vet was. Dan merk je toch dat je elke keer naar het ontbijt en avondeten gaat met een ‘wat zullen we nu weer krijgen’ gevoel. Dat helpt ook echt wel in een meerdaagse.

Kortom; ik heb weer zin om te koersen. Hopelijk gaat de Donostia San Sebastián weer net zo mooi zijn als twee jaar geleden. Ik kijk ernaar uit om zaterdag van start te gaan.

Janneke